Jeugd, nieuwelingen en junioren proeven aan het baanwielrennen.
Zaterdag 12 september was een datum die bij een aantal van de jonge leden van onze vereniging met aandacht in hun agenda was omcirkeld: het was de dag waarop zij een clinic zouden gaan krijgen in het Omnisportcentrum in Apeldoorn dat daar sinds vorig jaar gevestigd is.
De clinic bestond uit 2 delen; het ochtendgedeelte voor de jeugd, het middaggedeelte voor de nieuwelingen en de junioren.
Om 10.00 uur beten de jeugdrenners in 2 kleine groepjes het spits af; de een vastberaden en erg benieuwd een ander toch wel erg onder de indruk van de schuinte van de houten wielerbaan die daar in een hoek van 43° is neergelegd. En dan ook nog zo hoog!
Het leverde de nodige vragen op voorhand al op, maar een ieder liet zich uiteindelijk geruststellen met de mededeling dat je niets hoefde te doen wat je niet wilde.
Na een aantal rondes waarin geleerd en geoefend werd hoe te remmen op de baanfiets – deze heeft immers geen remmen, het zijn doortrappers! – werd de baan voorzichtig betreden. Eerst de veilige blauwe zone, die nog nauwelijks een helling kent; en niet veel later werd in een treintje langzaam maar zeker m.b.v. pilonnen de route hellingopwaarts uitgebreid. Ook de snelheid kreeg de nodige aandacht, want wie hoger op de helling wil (durven) fietsen, moet ook zorgen dat er voldoende snelheid is. En, ook wennen: je kunt nooit even je benen stilhouden, je mòet altijd blijven trappen als de fiets in beweging is.
Uiteindelijk heeft iedereen (een deel van) de helling bedwongen. Zelfs Pepijn, die er op voorhand een hard hoofd is had, heeft uiteindelijk bovenin de baan gefietst, triomfantelijk roepend hoe blij hij wel niet was dat hij het kon!
Met af en toe een kleine pauze, waarin even kon worden bijgekomen van alle indrukken maar ook even iets te drinken kon worden genomen, en veel op de fiets vloog de tijd voor deze renners voorbij. Met een tijdrit over 1 ronde werd hun clinic afgesloten.
Ondertussen waren de nieuwelingen (jongens en meisje) en junioren niet meer te houden. Kijken is leuk, maar doen natuurlijk veel leuker!
De jeugdrenners waren nog maar nauwelijks klaar, toen de eersten zich al op de baan begaven.
Ook voor deze renners was er eerst les in het remmen (‘langzaam trappen met je hakken naar beneden’), maar in rap tempo werd de baan hoger en hoger betreden. Rochéz en Délon waren de enige jongens met (een beetje) ervaring, maar ook de anderen aarzelden amper en begaven zich vrij op de steile baan.Daarna werd de groep in 2 kleine groepjes verdeeld, en werden er een aantal oefeningen met doordraaien gedaan. De wedstrijdervaring van veel van de renners uit deze groep bleek uit het feit dat zij makkelijk in een groep elkaars wiel konden en durfden te houden.
Een wedstrijd van 20 ronden gaf een gevoel van ‘echt’ baanwielrennen, en na het keurig gedisciplineerd rijden in de oefeningen ervoor, kon een ieder hierbij lekker zijn/haar gang gaan.
Na een korte pauze, met even iets te drinken en eten was het ook voor de ze groep tijd voor een tijdrit over 1 ronde. Best lastig, om niet even terug te kunnen schakelen voor de start!
Tja…. En toen zat het er ook voor deze groep al bijna op. Nog even wat uitrijden en daarna was het al tijd voor de douche.
Daar werden de verdere plannen voor de baan gemaakt; de één voortvarender dan de ander maar bijna iedereen had wel zin in een vervolg.
Wie weet wat er nog voortkomt uit deze clinic; komt de opvolger van Theo Bos of Willy Kanis wellicht uit deze enthousiaste groep Zwaluwen?
Foto's Carina Baanwielrennen
Dit is de link waarmee je de foto’s die ik gemaakt heb kunt bekijken.